olmuyor,olmuyor,olmuyor
bir çocuk düşe kalka büyümüyor
yürümüyor
hatta masumiyetle aşkın içinde doğmuyor
toprağın içinde düşüp kanamıyor
aşk için ağlamıyor
insanoğlu hiç hata yapar mı
af yok;konuşulmuyor
susuluyor
hapishanende sessizlik büyüyor
o içindeki çocuk var ya
ona hiç ulaşılmıyor
şiirler yazılmıyor
şiirler okunmuyor
emin olunmuyor
dokunmuyor
ruhu dokunmuyor
eşşeğim,çok pişmanım gel denilmiyor,sevilmiyor
aile kurulmuyor
küçük çocukların saçları böylesine parlak,güzel
böylesi kıvırcık görülmüyor
saçında kepeğin olsa gökyüzünün yıldızları derim
dünyanın en güzel şiirlerini yazsam ne fayda
ruhuna dokunamadıktan sonra..
gerçekler düşler konuşulmuyor
küçük bir iş,belki bir diyet,güzel olur ama kalbe sorulmuyor
kalple soyunmuyor,gökkuşağı görülmüyor
havuz problemlerinde soru çözülmüyor ya
bitmiyor da başlamıyor
olanlarsa,
yarım bardak sütü dolu mu boş mu göreceğin
sevenleri ayırmayın diyorum,duyulmuyor
kelimeler canlı canlı mezara konuluyor can çekişerek
var dahası çok
zaman geçiyor ya
şu arsız umut bir türlü geçmiyor..